EEN CASTING IN PARIJS – REAL MODEL STORIES #1

EEN CASTING IN PARIJS – REAL MODEL STORIES #1

Veel meiden willen heel graag model worden, misschien ben jij daar zelfs een van! Wat zo interessant is aan de modellen-wereld, is dat het zo mysterieus is. Totdat je het zelf meemaakt als model, weet je niet echt hoe het er nou daadwerkelijk aan toe gaat. In deze serie ga ik een tipje van de sluier proberen op te lichten. Hoe komt een meisje in de mode-wereld terecht? Hoe gaat het eraan toe tijdens een show of een casting? Lees in deze serie over mijn ervaringen met de buitenlandse fashion-industry, met in dit deel: mijn eerste casting in Parijs.

Voorafgaand aan de eerste fashion-show

Ik zat op dat moment nog op school, maar was al een tijdje ‘in development’ bij een Nederlands modellenbureau. Dat betekend dat je nog niet werkt, maar vooral wordt voorbereid op het modellen-bestaan, bijvoorbeeld door trainingen en workshops. Een echte buitenlandse show lopen voor een bekend merk leek nog heel ver weg. Dat weerhield me er trouwens niet van op insta af en toe bekende Nederlandse modellen te stalken, maar ik denk dat iedereen zoiets wel doet.

In het najaar kreeg ik een enthousiast belletje van mijn bureau, ik stond in optie voor Prada! Ik realiseerde het me toen niet dat het blijkbaar in de mode-wereld echt een ‘big deal’ was. Voor een model is het début (zijn of haar eerste show) namelijk heel belangrijk. Grote merken kiezen meestal bij hun show een paar meisjes uit die bij hun ‘exclusief’ mogen debuteren. Dat betekent dat je die fashionweek (soms ook zelfs wel een half jaar van te voren) niet met andere merken mag werken. Voor modellen is dat wel balen, maar een ‘exclusive’ bij een groot merk kan een hele belangrijke springplank voor hun carrière zijn.

Terug naar mij; uiteindelijk hoorde ik een dag voor de show, dat mijn optie eruit lag. Jammer, maar het leek toch al zo onwerkelijk, dus ik vond het niet zo heel verschrikkelijk.

Een half jaar later…

Voorjaar, een half jaar later. Tussendoor had ik qua modellenwerk niet zoveel gedaan, een paar workshops en trainingen, maar dat was het. Tot ik opeens weer een belletje van mijn bureau kreeg.


“Kun je morgen naar Parijs?” was het eerste wat ik hoorde.
Wat? Naar Parijs? Hoe, waarom?
“De casting-director van Prada houdt morgen een casting voor Louis Vuitton in Parijs, en jij mag langs komen!”
Huh. Ik begreep het niet helemaal. Ik ging in een dag heen en weer naar Parijs, om naar de casting van Louis Vuitton te gaan. Maar de casting-director deed ook een casting voor Prada?
“Nee, het is gewoon een hele belangrijke casting-director!

Ze werkt met grote merken, dus als zij enthousiast is, dan ben je binnen!”

En dus ging ik, voor de eerste keer in mijn eentje naar Parijs. Mijn ouders zetten me af bij het station in Amsterdam, waarvandaan ik met de trein naar Parijs ging. Zenuwachtig nam ik afscheid van mijn ouders. Ik zou ’s avonds weer terug zijn, maar realiseerde me wel hoe belangrijk deze dag zou zijn.

Eerste casting in Parijs

De trein kwam aan, en ik werd opgepikt door mijn ‘eigen’ driver, die me naar mijn Franse bureau reedt. Daar werd ik met een hartelijk ‘Bonjour ma chèrie’ onthaald en snel geinstrueerd over ‘catwalk-lopen’ en over hoe ik me moest gedragen.
En toen moest ik gelijk door; een auto haalde me op en bracht me naar het hoofdkantoor van Louis Vuitton. Met knikkende knieën liet ik me naar de casting-ruimte leidden.
Niet echt een casting-ruimte, meer een ontwerpstudio, vol met werkende mensen, modellen, en kleding. Samen met een paar ‘new-faces’ wachtte ik totdat de casting-director klaar voor ons was.

Lees verder onder de foto’s

En toen was het zover: Ik werd met een groepje meisjes langs paspoppen en ontwerptafels geloodst, om foto’s te laten maken in een klein hokje. Daarna moesten we op een rijtje in een smalle gang gaan staan. De casting-director en haar assistente groetten ons, alhoewel, castingdirector? De vrouw leek op het eerste gezicht meer op een vriendelijke moeder op een hockeyveld. Een voor een mochten we, onder het oog van alle andere zenuwachtige jonge meisjes, op onze hakken heen en weer door het gangetje lopen.

Heen en weer, draai, heen en weer.
“Next”
Toen was ik: heen en weer, draai, heen en weer.
“What’s your name?
How old are you?”
“Can you walk again with your hair loose?”
De casting director zat even aan mijn haar en ik mocht weer.
Heen en weer, draai, heen en weer.
En toen mocht ik gaan.

Toen ik het hoekje omliep, voelde ik me alsof ik voor de eerste keer in een jaar mocht ademen. Pfoee. Dat zat erop. En nu maar hopen dat het iets wordt.


Met een chique Franse driver werd ik dit keer naar de luchthaven gereden. Daar haastte ik me naar mijn gate, om net op tijd mijn vlucht te halen. Eenmaal in het vliegtuig kon ik pas echt bijkomen van deze gekke dag. Terwijl ik uit het raampje tuurde naar de lichtjes die ik in de verte kon zien, realiseerde ik me dat vandaag wel eens een hele mooie start kan zijn geweest van een verblijf in de modellen-wereld. En stiekem was ik daar best trots op.

Volgende keer in DEEL 2 van ‘Real Model Stories’:

“Tring! Tring!”

De telefoon ging, en ik kon op het schermpje zien dat het mijn modellenbureau was. Het was twee dagen na mijn korte Parijs avontuur en ik rekende niet op een telefoontje. Ik had gehoord dat ik pas veel later iets van de casting zou horen. Maar waarom werd ik dan gebeld?

Snel nam ik de telefoon op…

Hoe loopt dit af? Lees het binnenkort op ModelSphere.nl!

Wil jij model worden? Lees dan dit artikel.

Vindt je ModelSphere.nl leuk? Volg ons dan ook Instagram!


REAGEER

Your email address will not be published.